Zoutwaterplas

Laat mij,
de levenswegen oversteken
zoekend naar de horizon.  

Graaf een spijl
m’n land afgebakend
wijken met een vlag.

Blaast op z’n minst gehoor
van de vredesduif  
hinkend op een pootje.

Met een verafgelegen toon
aan de geërfde tafel
overwon onze vrijheid. 

Laat m’n volk
het hart van deze grond
ten gehore brengen.

Licht m’n stoffelijke resten op     
als hoop zich tegen verzet
barst de hemel los. 

Woordkunst

Draag je cultuur uit
overal ter wereld
laat de folkloristische muziek
gonzen in je hart.

Bescherm onze geschiedenis
net als de bijbel
houd onze tradities in ere
die ons overeind houdt.

Geef uiting aan onze gewoontes
ver weg hier vandaan
bemin onze literatuur
als een spiegel van het leven.

Booklsh Publishers Plaza

Quito Nicolaas

Windmolens

De ochtend ontwaakt
een serene wind danst
boven de cunucu huizen
z’n dag aankondigend.

Van veraf afkomstig
op het Plein van vragen
alweer een geluksjaar
dekt m’n trieste gezicht af.

Wegen vol met hoop
van een dag, ja een dag
de geest van een ziel om
meer te zijn dan een schaduw.

Windmolens
strooi m’n woorden
dringt door tussen zaadjes
waar een stem ontkiemd.

Met opgeheven armen
keer je rug noch gezicht
voor de naakte kindjes
al ontbreekt een antwoord.